 |
 |
 |
Apollo - De Griekse Mythologie
Apollo - ΑΠΟΛΛΩΝ
Zoon van Zeus en Leto, tweelingbroer van Artemis , God van het licht, de muziek, de dichtkunst en de spiritualiteit, ook van de landbouw en de veekudden. Apollo was een knappe God, lang en fraai gebouwd en hij had vele liefdesavonturen met nymfen en sterfelijke vrouwen. Apollo was ook een vaardige oorlogsgod die in staat was zijn pijlen over zeer grote afstand af te schieten. Apollo symboliseerde de triomf van het daglicht over de duisternis en de overwinning van alle goede krachten, van de positieve invloed van het licht en de zon. Ook was Apollo de god van de schone kunsten, muziek en dichtkunst; hij leidde het koor van de Muzen, dochters van Zeus en Mnemosyne. Zijn attributen waren een pijl en een boog, omdat hij als zonnegod met zijn pijlen ook verderf kon zaaien. Ook wordt hij afgebeeld als god van de muziek met een lauwerkrans en een citer die hij bespeelde met een plectrum.
Links: Apollo
Rechts: Delphi Foto van Cynthia
De aan Apollo gewijde dieren waren de zwaan, de wolf en de dolfijn: de zwaan, omdat bij zijn geboorte een zwerm zwanen op wonderbaarlijke wijze zeven keer om het eiland Delos vloog, waar hij op de zevende dag van de maand ter wereld was gekomen. De wolf omdat hij de bloeddorstige wolven, die de wintermaanden onveilig maakten, had verdreven. En de dolfijn omdat Apollo een voorliefde had voor dit dier en vaak de gedaante van een dolfijn aannam om snel over de golven te zwemmen. In deze gedaante redde hij meer dan eens een schip van de ondergang. Zijn meest bekende attribuut is een drievoet, die duidt op zijn hoedanigheid als orakelgod. Hij was een voorspeller en hij openbaarde de wil van de goden d.m.v. priesteressen in de aan hem gewijde heiligdommen. Apollo had die gave in het heiligdom van Delphi gekregen. Hier had hij met zijn pijlen een draak Python gedood. Deze draak zaaide verderf in de streek, hij vernietigde de oogst, doodde de boeren en plunderde de dorpen. Toen Apollo de Python had gedood nam hij bezit van het orakel en vanaf dat moment kreeg hij de bijnaam Pythios. Hij benoemde een priesteres, Pythia, die het orakel moest uitspreken en schonk het heiligdom een bronzen drievoet.
Apollo werd als God van de schoonheid en de fysieke en morele kracht afgebeeld als de knapste onder de goden. Logischerwijs had hij hierom een groot aantal minnaressen, zowel onder de godinnen als onder de sterfelijken. Nadat Apollo op een dag Eros (god van de liefde) uitlachte omdat hij nogal onhandig bezig was met zijn pijl en boog (terwijl Apollo hierin juist enorm handig was) besloot Eros zich te wreken op Apollo. Hij zorgde ervoor dat Apollo verliefd werd op Daphne, maar Daphne was niet van plan voor hem te bezwijken. Zij vluchtte en riep de hulp van haar vader Peneus in. Peneus veranderde Daphne (toen Apollo bijna bij haar was) in een laurierboom (laurier is in het Grieks dafne), die vanaf dat moment aan Apollo werd gewijd.
Naar Griekse mythologie pagina
De Griekse Goden - Griekse helden en andere mythologische figuren
Klik op een van de onderstaande namen en lees welke Griekse mythe erbij hoort.
