Jorgos ontdekt Aegina in een dag

*Dit reisverhaal is gebaseerd op het artikel in Griekse Gids Glossy zomer 2026

Bij de Flying Dolphin in de haven van Piraeus staat een rij passagiers, vooral Grieken, te wachten tot ze kunnen instappen. Zodra we aan boord mogen, neem ik plaats op de boot. Binnen ongeveer 40 minuten bereiken we Aegina. 

"Aegina: Pistachenoten, stranden, historie en haventjes"

In de haven van Aegina-stad stap ik uit en overal zie ik bootjes liggen, iets verderop is ook een jachthaven. Dan loop ik vanaf de kade het centrum in. Rondom de haven loopt een weg waar het gezellig druk is. Overal zitten terrasjes, cafés en restaurantjes. Langs het water staan marktkraampjes waar vis en groenten worden verkocht.

Ik wandel de smalle steegjes van de stad in; ook hier hangt een levendige sfeer. Winkeltjes en gezellige caféetjes vind je werkelijk op elke hoek. Onderweg maak ik veel foto’s en film ik ook met de drone. Ik bezoek de stranden Avra en Kolona beach, de populairste stranden bij Aegina-stad. Ik maak foto’s van de tempel van Apollo.

Natuurlijk wil ik veel meer van Aegina zien en dat kan eigenlijk alleen als je een scooter of een auto huurt. Heb je veel meer tijd, dan kun je ook de bus nemen, maar in mijn geval was het handiger om met de auto op pad te gaan. Aan de overkant van de haven huur ik een auto.

Ik rijd met de auto naar Souvala, dat in het noorden van het eiland ligt. Het is een badplaatsje dat vooral bij de Grieken geliefd is. Onderweg stop ik bij een aantal hotels waarmee wij samenwerken. Het is altijd erg fijn om accommodaties met je eigen ogen gezien te hebben en de mensen die er werken persoonlijk te spreken.

De noordkust van Aegina staat bekend om de vele strandjes, zowel georganiseerde stranden met ligbedden als rustige, ongerepte plekken. Souvala heeft ook een kleine haven die in de zomermaanden rechtstreeks verbonden is met de haven van Piraeus. In juli en augustus is het hier behoorlijk druk, maar vanaf half september wordt het snel rustiger.

Het haventje, de paar gezellige tavernes en de kleine stranden geven het dorp een fijne sfeer. Het water is er kraakhelder en de omgeving absoluut de moeite waard.

Ik rijd naar Afaia. De tempel van Afaia is de bekendste archeologische site van Aegina. Hij ligt op ongeveer vier kilometer van de badplaats Agia Marina, boven op een heuvel op 160 meter hoogte. De tempel is 13,77 meter breed en 28,81 meter lang en is gebouwd in Dorische stijl, met twaalf grote zuilen. Aan beide korte kanten zaten vroeger marmeren beelden die scènes uit de Trojaanse Oorlog lieten zien. Het bijzondere is dat ze vooral de helden van Aegina zelf uitbeeldden.

Toen ik er stond, vond ik het indrukwekkend om te bedenken dat deze beelden ooit precies hier hebben gehangen en zo’n belangrijk verhaal vertelden. Volgens een oude mythe vormt de tempel van Afaia samen met het Parthenon in Athene en de Poseidon-tempel bij Sounion een soort “heilige driehoek”. Als je de lijnen tussen die drie plekken op de kaart trekt, krijg je bijna een perfecte driehoek.

Houd je van wat drukte, dan is Agia Marina de meest aan te bevelen badplaats op Aegina. Het is een mooie route naar Agia Marina, dit deel van het eiland is veel groener en heeft veel bossen.

Agia Marina is de populairste badplaats van Aegina. Het is hier in de zomer behoorlijk druk en levendig. Het is lastig om hier een parkeerplek te vinden merk ik, ik rijd het dorp uit en vind een plekje voor de auto op een erf waar ook andere auto’s staan.

Ik loop over de hoofdweg van het dorp, iets lager ligt het strand. Agia Marina beschikt over een lang zandstrand met daarachter tientallen restaurants, cocktailbars en beachbars. Langs de boulevard bevinden zich winkels, cafés, banketbakkerijen en ijssalons, er is een ruime keuze aan eet- en drinkgelegenheden. De horeca varieert van betaalbare tavernes tot meer chique restaurants.

Het strand van Agia Marina vind ik echt fijn: goed verzorgd, ondiep en helder water en een prachtige groene omgeving met dennen die bijna tot aan zee reiken. Het dorp heeft bovendien een eigen haventje. In het hoogseizoen kun je van daaruit zelfs rechtstreeks naar Piraeus varen, heel handig als je even snel heen en weer wilt.

Vagia Beach ligt niet ver van Agia Marina. Het is een kleine, beschutte baai met helder turquoise water en een zandstrand met ligbedden en parasols. Door de rustige ligging en de groene omgeving is het een fijne plek voor wie even wil ontsnappen aan de drukte van Agia Marina.

Het is inmiddels 15.00 uur en mijn boot vertrekt om 16.30 uur dus ik rijd terug naar Aegina-stad. Onderweg kom ik de grote kerk van Agios Nektarios tegen, waar ik even stop en snel het terrein op loop. De kerk van Agios Nektarios op Aegina is één van de bekendste orthodoxe bedevaartplaatsen van Griekenland. Het gebouw valt op door de grote koepel en de twee klokkentorens.

Direct naast de kerk ligt het klooster van de Heilige Drie-eenheid, waar Agios Nektarios woonde en waar ook zijn graf te vinden is. Deze plek trekt het hele jaar door veel mensen, vooral rond religieuze feestdagen. Voor het eiland is de kerk echt een herkenningspunt. Als ik er ben, zie ik altijd dat zowel pelgrims als gewone bezoekers hier even stoppen, het hoort gewoon bij een bezoek aan Aegina.

Tijdens mijn ritten op Aegina zie ik telkens weer die typische pistachebomen langs de weg. Onderweg naar Aegina-stad mis ik een afslag en rijd ik langs een boomgaard met pistachebomen. Ik stap uit om een foto te maken. De meeste bomen staan in kleine boomgaarden die verspreid liggen over het binnenland. De pistachenoten van Aegina, de Fystikia Aiginis, hebben zelfs een beschermde status binnen de EU. Je vindt ze in bijna elke winkel en niet voor niets is de pistacheteelt echt belangrijk voor het eiland en de noten staan bekend om hun uitstekende kwaliteit, zowel in Griekenland als daarbuiten.

Even voor 16.00 uur ben ik terug bij de haven van Aegina-stad. Ik lever de auto in en heb nog tijd om door de stad te slenteren en een koud biertje te drinken op een terras aan het water. Even later haal ik bij de bekende Griekse snackbar “Grigoris” een bougatsa en een frappé en ga op een bankje bij de haven zitten terwijl ik nadenk over wat ik allemaal gezien heb op Aegina.

Voor de terugreis naar Piraeus neem ik niet de Flying Dolphin, maar een grote, wat tragere ferry. En eerlijk gezegd vind ik dat veel leuker, ik heb meer ruimte, ik kan buiten zitten en zie het eiland langzaam achter me verdwijnen. Boven op het dek is het druk en gezellig rumoerig, vooral door een groep studenten die ook meevaart.

De overtocht duurt zo’n 75 minuten, maar in de zon, met de zee om me heen, vliegt de tijd. We varen langs Salamina en in de verte zie ik de smalle zeestraat, bekend om de Slag bij Salamina. Ik vind het altijd bijzonder om plekken in Griekenland te zien waar de geschiedenis zo tastbaar aanwezig is.

Al met al heb ik wel gezien dat één dag op Aegina eigenlijk te kort is om volop te genieten van alles wat het eiland te bieden heeft. Van gezellige havenstadjes en heldere stranden tot bijzondere bezienswaardigheden, groene routes en natuurlijk de beroemde pistachebomen: Aegina verdient het om op je gemak ontdekt te worden.

Ook voor een langere vakantie is het eiland daarom een goede keuze. Vanuit Aegina-stad, Souvala of Agia Marina kun je het eiland rustig verder ontdekken, genieten van de stranden, gezellige tavernes en mooie uitstapjes maken. Piraeus en Athene zijn gemakkelijk bereikbaar vanaf dit eiland.

Aegina is ook heel mooi te combineren met o.a. Spetses en Hydra en met Poros Zo maak je een afwisselende eilandhopreis met sfeervolle havens, gezellige stadjes, stranden en Grieks karakter.