Hoppen van Rhodos naar Symi en terug!

We gaan eilandhoppen van Rhodos naar Symi! Wij, Wendy (moeder) en Stef (zoon), beginnen de vakantie in Rhodos-stad, varen daarna naar Symi en eindigen weer op Rhodos, voor een bezoek aan Lindos.

"Van Rhodos naar Symi: kleurrijke havens en rijke geschiedenis."

We verheugen ons erop om door de oude straten van Rhodos-Stad te wandelen, de kleurrijke huizen van Symi te bewonderen en tenslotte de indrukwekkende Akropolis van Lindos te bezoeken. We hebben er enorm veel zin in!

Na een goede, maar iets vertraagde, vlucht met Transavia komen we ‘s avonds laat aan op Rhodos Diagoras International Airport. We worden vlot met de taxi naar het hotel in Rhodos-stad gebracht. Het is inmiddels donker, dus het uitzicht vanaf ons balkon blijft nog een verrassing. De volgende ochtend ontdekken we dat we een prachtig uitzicht op het zwembad en de zee hebben, met daarachter, in de verte, Turkije.

Om de grootste drukte te vermijden, staan we vroeg op en genieten van een heerlijk ontbijt voordat we op pad gaan. Ons hotel ligt aan de rand van de stad, waardoor we binnen 20 minuten te voet in het hart van de historische oude stad kunnen zijn. Deze oude stad, met haar middeleeuwse invloeden, ligt aan de noordkust van Rhodos en is sinds 1988 opgenomen op de Werelderfgoedlijst van UNESCO. Terwijl we naar het centrum wandelen, valt de gevreesde hitte ons mee. Er waait een aangenaam verkoelend briesje, waardoor het goed toeven is in Rhodos-stad.

Het Paleis van de Grootmeesters staat bovenaan onze must-see lijst. Het werd gebouwd in de 14e eeuw en diende als fort en als de residentie van de Grootmeester van de Orde van St John. Na de Ottomaanse verovering van Rhodos in 1522 verloor het paleis zijn oorspronkelijke functie en werd het omgevormd tot een gevangenis. In de jaren dertig gaven de Italianen het paleis een grondige restauratie en transformeerden het tot een museum. Tegenwoordig is het een van de belangrijkste toeristische attracties op het eiland en biedt het een mooi inkijkje in de rijke geschiedenis van Rhodos en de Orde van St John.

Elf imposante poorten geven toegang tot de stad. Wij betreden de oude stad via de prachtige Amboisepoort en wandelen richting het paleis door pittoreske straatjes, langs eeuwenoude stadsmuren en paleistorens die worden omringd door weelderig groen en uitbundige roze bougainvilles. Het is een perfecte plek om foto’s te maken.

Waar we ook kijken in Rhodos-stad, we wanen ons in de middeleeuwen. Het paleis zelf is indrukwekkend met dikke muren, torens en een grote binnenplaats. Deze binnenplaats was vroeger de plek voor belangrijke bijeenkomsten en ceremonies. Onder de bogen op de binnenplaats staan verschillende beelden. Deze beelden werden tijdens de Italiaanse restauratie naar het paleis gebracht. De beelden stellen voornamelijk klassieke figuren uit de Griekse en Romeinse mythologie voor, maar ook Romeinse keizers en andere historische persoonlijkheden

Na het bezoek aan het Paleis van de Grootmeesters wandelen we door de beroemde Ridderstraat. Dit is één van de meest iconische straten in de oude stad van Rhodos. Deze straat, die loopt van het Paleis van de Grootmeesters naar het Archeologisch Museum van Rhodos, is omgeven door middeleeuwse gebouwen en diende vroeger als verblijfplaats voor de ridders. Deze middeleeuwse ridders maakten deel uit van een katholieke militaire orde die in de 14e en 15e eeuw het eiland Rhodos bestuurde en verdedigen tegen vijandelijke aanvallen.

Verspreid door de oude stad zijn er leuke pleinen met terrasjes waar je kunt genieten van een drankje of maaltijd. Het contrast tussen alle oudheden en de drukte van het toerisme met winkels en terrassen is groot. Het Hippocratesplein is een populair plein met een fontein en veel restaurants.

We eindigen de dag op het gezellige plein, waar we op een terras alle indrukken verwerken. Daarna wandelen we langs de stadsmuren aan de ene kant en de zee aan de andere kant terug naar het hotel. Het is een leuke wandeling waarbij we langs kleurrijke bootjes komen met schelpenkraampjes. Als we terug zijn bij het hotel bestellen we een lekkere cocktail en brengen we een paar uurtjes bij het zwembad door.  

Vandaag bezoeken we eerst de Mandraki-haven, bekend door de beelden van het Hert en de Hinde en daarna gaan we naar het Archeologisch Museum. We wandelen langs de zee en zien in de verte de beelden die de ingang van de Mandraki-haven bewaken.

Vroeger zou hier de beroemde Kolossus van Rhodos hebben gestaan, die volgens verhalen in 225 v.Chr. door een aardbeving werd verwoest. De Kolossus van Rhodos was een van de zeven wereldwonderen van de antieke wereld en éé n van de meest imponerende standbeelden uit de oudheid. Het beeld werd gebouwd tussen 292 en 280 v. Chr. en was gewijd aan de zonnegod Helios, de beschermer van het eiland. De Kolossus was een gigantisch bronzen standbeeld, naar schatting zo’n 33 meter hoog. Het is niet zeker of het beeld daadwerkelijk met gespreide benen over de ingang van de haven stond, maar het standbeeld was in ieder geval een symbool van de macht en rijkdom van Rhodos.

Het Hert en de Hinde van Rhodos zijn bronzen beelden die tegenwoordig bij de ingang van de Mandraki-haven op een voetstuk staan. Deze dieren zijn al eeuwenlang symbolen van het eiland. De huidige beelden zijn moderne werken en werden geplaatst in de 20e eeuw. Het Hert en de Hinde worden veel gefotografeerd, want de combinatie van de bronzen beelden, de oude pilaren en de omliggende haven zorgt voor een prachtig plaatje. Op de achtergrond zien we het St. Nikolaos fort, dat werd gebouwd als verdedigingswerk om de haven te beschermen. Het heeft nog steeds een karakteristieke vuurtoren op de top.

Na het bekijken van de beelden lopen we langs het Casino van Rhodos op weg naar het Archeologisch Museum, gelegen aan de Plateia Mouseiou. Dit museum is gevestigd in het oude Ridderhospitaal en werd gebouwd tussen 1440 en 1481. Je vindt er onder andere klassieke Griekse en Romeinse sculpturen, keramiek, mozaïeken, sieraden en voorwerpen uit het dagelijks leven van de oude bewoners van Rhodos. Voordat we het museum ingaan, nemen we nog even een kleine pauze op een terrasje aan de overkant van de ingang. We genieten van een koude frappé en milkshake en zijn nu helemaal klaar voor een portie cultuur. We gaan naar binnen en verkennen de zalen, de binnenplaats en de onverwacht mooie tuinen. Wat ons opvalt, is dat we veel beelden van leeuwen zien. De hele omgeving doet ons denken aan “Huis Lannister” uit de t.v. serie “Game of Thrones”. 

Tijdens de periode dat de Orde van St John het eiland Rhodos bestuurde, gebruikten de ridders de leeuwenbeelden als teken van hun macht en militaire kracht. In hun wapenschilden en architectuur werd de leeuw regelmatig afgebeeld. Het museum heeft een mooie binnenplaats en ook een prachtige galerij. Zowel binnen als buiten valt er van alles te ontdekken: binnen bewonderen we zalen vol geschiedenis, terwijl we buiten in de groene tuin lekker ronddwalen en tot rust komen.

We gaan nog even kijken bij een andere belangrijke historische bezienswaardigheid van de stad: De Panagia tou Bourgoukerk. Deze kerk stamt uit de veertiende eeuw en werd door de Ridders van Sint John als katholieke kerk gewijd aan de Maagd Maria. Het is in Rhodos-stad alsof we een tijdreis terug naar de middeleeuwen maken. Na ons bezoek aan het museum eten we verschillende Griekse mezedes (hapjes) bij een leuke taverna in een smal straatje. De rest van de middag slenteren langs de winkeltjes en door de straatjes. Als het tijd is om terug te gaan naar ons hotel zijn we zo moe van al het wandelen dat we een taxi vragen om ons naar de voordeur van ons hotel te brengen. Efcharisto poli! 

We gaan nog even naar het strand om te zonnen en lekker in de zee te zwemmen, dat was er tot nu toe nog niet van gekomen. We lopen het heldere blauwe water in. Er staan flinke golven op zee, maar tot onze verrassing is het water veel warmer dan we hadden verwacht. 

We vertrekken vandaag naar het buureiland Symi. Om 9.30 uur vertrekken we vanuit de haven van Rhodos-stad met een kleine ferryboot. De overtocht duurt ongeveer anderhalf uur. De wind maakt de reis spannend en boven op het dek worden we opgefrist door het opspattende water van de golven. 

Wanneer we de haven van Symi binnenvaren zijn we onder de indruk van de mooie, kleurrijke huizen tegen de heuvels. Het is een geweldige plek om foto’s te maken. De stad Symi bevindt zich in het noorden van het eiland en is verdeeld in twee delen: in Ano Symi , het hoger gelegen deel, dat ook wel het Chorio genoemd wordt (‘het dorp’) en Gialos, het stadje aan de haven.

Zodra we van de boot stappen zien we dat er een taxichauffeur op ons staat te wachten die ons naar Pedi Beach Hotel in het vissersdorpje Pedi zal brengen. In de haven heerst een levendige drukte en onze chauffeur moet zorgvuldig manoeuvreren om de smalle weg langs de kade te verlaten. De weg is zo smal dat auto’s elkaar nauwelijks kunnen passeren in tegengestelde richting, maar we zien dat onze ervaren chauffeur gelukkig weet wat hij doet. Onderweg deelt hij bovendien enkele leuke tips met ons. Zo vertelt hij dat je met de gele lijnbus vanuit Pedi naar Symi kunt rijden en boven in het stadje (Chorio), bij het museum, kunt uitstappen. Na een bezoek aan het museum kun je vervolgens via de vele pittoreske, smalle straatjes afdalen naar Gialos aan de haven.

We worden in het hotel gastvrij ontvangen en krijgen wederom een hotelkamer met zeezicht toegewezen. Nadat we de koffers hebben neergezet en ons hebben opgefrist gaan we direct op pad om Pedi te verkennen. Het is een rustig dorpje met een klein strand en enkele sfeervolle taverna’s aan zee. We lunchen op een prachtige plek met heerlijke Griekse gerechten. We zitten aan een tafeltje boven de zee, waar we de visjes onder ons zien rondzwemmen . Op tafel verschijnen o.a. versgebakken inktvisringen, een Griekse salade en tiri saganaki. Dit is weer zo’n geluksmoment dat je nog lang bijblijft. 

Later op de dag gaan we met het gele lijnbusje, dat voor ons hotel komt langsrijden, terug naar het hoofdstadje van het eiland. De rit kost slechts 2 Euro per persoon. De rust is in het stadje weergekeerd, want alle dagbezoekers uit Rhodos zijn weer vertrokken en wij genieten van deze rustige sfeer.

In het schilderachtig stadje zijn de mooie herenhuizen in pastelkleuren en met rode keramische daken tegen de heuvels opgebouwd. Veel van deze huizen hebben sierlijke balkonnetjes. Ertussen zien we bomen, struiken en grijze rotsformaties. Langs de haven liggen jachten en zeilboten aangemeerd, wat het uitzicht compleet maakt. Aan de haven bevinden zich veel restaurants, cafés en winkeltjes. De stenen trap “Kali Strata” verbindt de haven met het hoger gelegen deel van de stad. Kali Strata bestaat uit ongeveer 500 treden en wordt omringd door traditionele huizen en villa’s. We wandelen een stukje naar boven over deze trap en genieten van het prachtige uitzicht over de haven en de omgeving. We sluiten de dag af met een heerlijk diner in een gezellige taverna bij de haven. Deze keer kiezen we voor mousaka en zwaardvis. 

Symi wordt vaak ‘het sponzeneiland” genoemd, net als Kalymnos. Rond 1850 steeg de vraag naar sponzen. Het verzamelen van natuurlijke sponzen werd bijzonder winstgevend, maar het was zeker niet zonder risico’s, want de sponzen werden opgevist door duikers die soms tot wel 70 meter diep de zee in gingen en dat zonder de moderne apparatuur die we nu kennen. Ze waren afhankelijk van hun ademhaling en een gewicht om snel af te dalen, waardoor dit een gevaarlijke bezigheid was. Het sponzenvissen bood de duikers wel een kans om snel rijk te worden. De aanzienlijke winst die werd behaald, zorgde voor welvaart die nog steeds zichtbaar is in de regio: veel van de statige Italiaanse villa’s die we daar nu zien zijn in deze tijd gebouwd.

Hoewel het aantal natuurlijke sponzen rond Symi in de Egeïsche Zee flink is afgenomen, zijn er nog steeds natuurlijke sponzen. Het aantal is echter veel kleiner dan vroeger en veel van de sponzen die in de winkeltjes worden verkocht, komen van andere gebieden zoals Noord-Afrika, de Caraïben en/of worden op duurzame wijze gekweekt. De sponzenindustrie blijft een belangrijk deel van Symi’s erfgoed en er zijn nog steeds lokale winkels en verkopers die sponzen verkopen en de traditie en geschiedenis van het duiken naar sponzen uitleggen.

Vandaag nemen we weer de gele bus naar Gialos . In de haven aangekomen, zien we verschillende taxibootjes in de haven aangemeerd liggen die naar afgelegen stranden op het eiland gaan. We weten eerst niet welk strand we zullen kiezen, kijken op het bord met mooie plaatjes van de stranden en willen dan graag naar het strand van Agios Georgios. Agios Georgios Beach ligt aan de voet van indrukwekkende kliffen en is alleen bereikbaar per boot, de steile rotswanden en de ruige omgeving geven het strand een geweldige uitstraling. Een meisje vertelt ons dat dit strand weliswaar erg mooi is, maar er zijn geen voorzieningen zoals een taverna waar je iets kunt eten of drinken. En pas vier uur later komt de taxiboot weer om mensen terug te brengen. Aangezien we eigenlijk niet goed voorbereid op weg zijn gegaan, lijkt het ons beter om te kiezen voor een strand dat deze voorzieningen wel heeft.

De boot naar Agia Marina Beach gaat net vertrekken en we besluiten hierop mee te gaan. Bij Agia Marina Beach aangekomen blijkt het “strand” niet helemaal wat we ervan hadden verwacht. Het is wel een mooie baai met turquoise zeewater, maar er is geen zandstrand. Het heeft wél een leuke beachbar met te dure strandbedjes. Toch genieten we op een strandbedje van de zon, het is vakantie tenslotte en het mooie uitzicht en het heldere zeewater zijn het waard. Het is een rustige plek, prima voor een ontspannen ochtend. Agia Marina Beach wordt omgeven door heuvels en voor het strand ligt in de baai een rotseilandje, met de kapel van Agia Marina. De combinatie van het strand, het blauwe water en de kapel zorgen voor een idyllisch uitzicht. 

Om 14.00 uur worden we opgehaald door de taxiboot die ons weer terugbrengt naar het haventje van Symi. Om 15.00 uur willen we terug naar Pedi met de gele bus, maar we ontdekken dat die weliswaar de rest van de dag op elk uur rijdt, maar net om 15.00 uur één keer overslaat! We kunnen pas om 16.00 uur mee dus we besluiten dan maar te gaan lunchen bij ‘To Souvlaki Tou Gianni”, een leuk tentje op een prachtige plek in de haven van Symi. We zijn achteraf blij dat het busje van drie uur niet ging, want hierdoor konden we genieten van een heerlijke maaltijd.

Helaas, we gaan Symi alweer verlaten, vandaag vertrekken we weer naar Rhodos. Deze keer zullen we naar Lindos gaan. We vertrekken met een grote ferry vanaf de haven ten oosten van de stad. We worden bij ons hotel opgehaald en bij de grote haven afgezet. Deze ferry doet er ongeveer twee uur over om van de haven van Symi naar Rhodos-stad te varen 

We worden na aankomst op Rhodos in een klein uurtje met een taxi naar ons hotel gebracht, dat recht tegenover de Akropolis van Lindos ligt. Er is een fijn zwembad waar we met uitzicht op deze Akropolis gaan zwemmen. We hoeven alleen de weg over te steken en dan lopen we in ongeveer twintig minuten naar het strand van Lindos en de pittoreske straatjes van het dorp.

In het centrum komen we bij de prachtige Kerk van Panagia tou Lindou (De heilige Maria van Lindos). Deze kerk is een belangrijke bezienswaardigheid in Lindos en is gemakkelijk te bereiken via de smalle straatjes van het dorp. De kerk stamt uit de 15e eeuw en heeft een Byzantijnse stijl, het gebouw heeft een witte buitenkant en een zandstenen kleur klokkentoren uit de 19e eeuw. De muurschilderingen binnen zijn prachtig en zeker de moeite waard om te zien. Als je de kerk wilt binnengaan moeten je armen en benen bedekt zijn. Er liggen sjaals buiten op een bankje die je kunt lenen als je in korte broek bent of blote schouders hebt. Als je in Lindos bent, zou ik zeker een kijkje nemen in de Panagia kerk.  

’s Avonds genieten we van een diner op het dakterras van restaurant Alex’s midden in het dorp, met uitzicht op de Akropolis van Lindos. De sfeer is magisch, overal zien we lichtjes, we kijken op de mooi verlichte Akropolis, er klinkt Griekse muziek en het eten is heerlijk. Een aanrader!

Op onze laatste dag voor we terug naar Nederland gaan, bezoeken we de Akropolis van Lindos. Deze hoge rots die meer dan 100 meter boven de zee uittorent biedt een adembenemend uitzicht over de zee. Op de Akropolis staan ruïnes uit verschillende periodes, zoals de oude Griekse, Romeinse en Byzantijnse tijd. De wandeling naar boven leidt ons langs vrouwen met handwerk (vooral tafelkleden). We bereiken bezweet, maar voldaan de top en genieten van het geweldige uitzicht over het dorp, de baai en het strand. De wandeling naar de Akropolis is weliswaar steil en warm, maar goed te doen voor de meeste mensen. Door de wandeling kunnen we de prachtige omgeving op ons eigen tempo verkennen. Gelukkig zien we dat steeds minder mensen nog op een ezel naar boven gaan. We maken mooie foto’s van het uitzicht op de blauwe zee. Het dorp Lindos is een autovrij dorp, we wandelen door de smalle, kronkelige straatjes, vol met kleine winkeltjes, tavernes en traditionele Griekse huizen.

Na ons bezoek aan de Akropolis en het dorp gaan we terug naar het strand om af te koelen. De baaitjes met stranden bij Lindos zijn idyllisch. De kleur van het heldere zeewater is turquoise, de omgeving is ontzettend mooi. In Lindos zijn twee prachtige stranden: het centrale strand, dat is het strand dat je als eerste ziet wanneer je in Lindos aankomt en het strand van Agios Pavlos dat aan de andere kant van de rots ligt. In de zomermaanden en vooral in het hoogseizoen worden deze stranden druk bezocht. De stranden staan ook vol met parasols en ligbedden. We zwemmen, ontspannen op de strandbedjes en lunchen in een leuke strandtent. In de avond sluiten we onze reis af met nogmaals een heerlijk diner op een dakterras in het dorp, terwijl we genieten van de laatste momenten in deze prachtige omgeving. 

Zo eindigt ons avontuur en we gaan naar huis met hele mooie herinneringen aan Rhodos en symi.