Patmos, een openbaring, sfeervolle dorpen en mooie stranden

In Agia Marina stappen we op de ferry naar de volgende etappe van deze heerlijke reis: Patmos. Wederom is het verbazingwekkend dat het uit- en instappen zo vlot verloopt. In 40 minuten komen we aan in de haven van Skala, gelegen in een beeldschone baai. Vanaf de haven is het een paar minuten lopen naar ons hotel: het Skala hotel. Ook in dit hotel krijgen we tijdens het inchecken direct een plattegrond voor onze neus geduwd waarna de aardige baliemedewerkster met een dikke zwarte stift alle attracties op het eiland omcirkelt en een korte toelichting geeft. Heerlijk is dit toch! Leros is een redelijk klein eiland, Patmos is nog wat kleiner met een oppervlakte van rond de 35 km². Patmos staat bekend om zijn schitterende baaien, beeldschone stranden en een wat ruige kustlijn. Het eiland bestaat feitelijk uit drie delen die met elkaar verbonden zijn middels een smalle landstrook. Wij verblijven in het middelste deel, hier bevinden zich Skala en Chora, de hoofdstad van Patmos, gelegen op Profitis Ilias, met een kleine 300 meter de hoogste berg van het eiland. Patmos heeft ongeveer 3000 inwoners en het heeft geen vliegveld.

Patmos noemt men ook wel het “Jeruzalem van de Egeïsche zee” of “Het heilige eiland van het Christendom”, op het eiland verbleef rond 95 na Chr. de apostel Johannes de Theoloog 18 maanden lang om er “De Openbaring” te schrijven. Hij verbleef in een grot vlakbij Chora. Patmos is net als Leros ook een ideaal eiland om te wandelen. Er zijn hier redelijk wat wandelroutes, al zijn ze wel wat korter dan die van Leros. Wij kiezen er zoals gewoonlijk voor om ook dit eiland met een scooter te gaan verkennen.

Skala

Zoals de meeste Griekse dorpen met een haven is ook Skala een levendig dorp zo blijkt als we na het inchecken Skala verkennen. Skala ligt in een lange smalle baai en is feitelijk het toeristisch en economisch centrum van het eiland, terwijl de hoofdstad van Patmos toch echt het nabijgelegen Chora is. De boulevard van Skala, met net als op Leros een aantal gebouwen met Italiaanse architectuur is prachtig. Aan de boulevard meren alle ferry’s aan. Er is daarnaast ook nog een kleine jachthaven. Vanaf Skala kun je excursies ondernemen naar naburige eilanden als Lipsi, Arki, Leros, Marathi en Agathonisi. Ook zijn er diverse boten waarmee je een visexcursie kunt maken. Het gezellige centrale plein is een ideale plek voor een drankje. Tavernes zijn er rondom het plein in overvloed. Het dorp heeft vlakbij de haven een piepklein zand- en kiezelstrand. Kortom: Skala is een perfecte uitvalsbasis om het gehele eiland te ontdekken.

Grikos en Psili Ammos

Onze eerste trip met de scooter brengt ons naar Grikos, in het oosten van Patmos. Grikos is de naam van een kleine badplaats, maar ook van de baai die eraan ligt. Het is een minitrip van 5 kilometer met soms erg steile wegen. Het dorpje is pittoresk en het zandstrand is weelderig met wat bomen. Op een gegeven moment lopen we op het strand langs huizen die bijna in het water staan. Het lijkt veel op de stenen huisjes in Klima op het eiland Milos die ook strak aan het water liggen. We denken op privéterrein te lopen maar een oude aardige Griekse man wijst ons er op dat we gewoon het hele strand af mogen lopen. 

Hierna rijden we over een wel erg hobbelige weg naar een smalle landtong om bij het strand van Petra de bekende rots van Kalikatsou te bezoeken die helemaal aan het eind van de landtong staat. We parkeren de scooter op de smalle zandstrook en lopen naar het eind van de landtong. De rots is een ware knoert en fotogeniek. We lopen door de uitholling en maken uiteraard veel foto’s. Redelijk grote onderdelen van de rots zijn uitgehakt om er een soort van kamers van te maken. Dit schijnt in het verleden door monniken te zijn gedaan. Het doet me denken aan de uitgehakte rotsen in Matala op Kreta, al zijn die natuurlijk veel groter en veel meer in aantal. We zien kinderen heel voorzichtig de rots opklimmen, dat doen wij uit veiligheidsoverwegingen maar niet. In de verte zien we een rotsachtig klein eiland liggen, het blijkt Tragonisi te zijn. De landtong zelf is voor een redelijk deel een georganiseerd strand met luxe ligbedden en parasols en een leuke taverne. We nemen uiteraard plaats en genieten van het uitzicht. Wat is dit een gave plek om te bezoeken! De zee, met een aantal van de stevige wind genietende surfers, is uitdagend turquoise, daar maken we dus maar even gebruik van. We rijden hierna naar het strand van Psili Ammos, een aanrader van de vrouw achter de balie van Skala hotel. Het strand is niet makkelijk te bereiken, als we eenmaal aankomen worden we verwend met een schitterend in een hele kleine baai gelegen rustig en niet georganiseerd strand. Het bestaat uit een klein en een groter deel. Het is september en er is werkelijk helemaal niemand. Niet gek dus dat de paar tavernes op het strand gesloten zijn. Het waait stevig en de grote golven komen heerlijk op ons af als we een frisse duik nemen.

De baliemedewerkster had ons er nog nadrukkelijk op gewezen: als je het vrouwenklooster van Evangelismos wil bezoeken moet je vroeg vertrekken: het is namelijk geopend van 9:00 – 11:00 uur, op vrijdag is het gesloten. Het betekent vroeg ontbijten en daarna direct op pad. Het ligt in het binnenland en via wat kronkelige wegen komen we na een dik kwartier rijden aan bij het klooster. Direct zien we dat dit een prachtig en goed onderhouden klooster is. Er zijn een aantal werkelijk voortreffelijk onderhouden tuinen en er lopen aardig wat nonnen rond. Er is een leuke winkel waar allerlei voorwerpen worden verkocht die hier door de nonnen worden gemaakt. 

Na het vrouwenklooster rijden we naar Chora om boven op de berg het klooster van Johannes de Theoloog te bezoeken. Als we bijna boven zijn heb je een fantastisch uitzicht over Skala en het noordelijke deel van Patmos. Ik besef voor de zoveelste keer waarom ik zo verslaafd ben aan Griekenland. Boven gekomen komt de geur van wierook je direct tegemoet. Bijzonder: het klooster ziet er vanaf de buitenkant uit als een kasteel. We kopen een ticket ( € 5,00 pp) en wandelen daarna door de koele gangen en nemen ook even plaats op het zogenaamde binnenhof met de grote stenen bogen. Het is een indrukwekkend bouwwerk met een heuse kleine klokkentoren. Boven is er een klein museum.

Na het klooster willen we de windmolens gaan bezichtigen die direct naast Chora staan. We lopen een klein smal straatje met allemaal witte huisjes in en zien een bordje met “windmills” erop. Dat gaat helpen want deze straatjes vormen een waar labyrint. “Hier moet je niet gaan lopen met wat drankjes op” besef ik. In veel van de kleine huisjes wonen mensen, zitten ateliers, een bakery en andere zaakjes. Na een aantal minuten zien we geen bordjes meer, lopen toch maar door, komen weer bordjes tegen en uiteindelijk komen we zigzaggend door de straatjes te hebben gelopen aan bij de drie grote windmolens. De windmolens zijn zo’n 25 jaar geleden gerestaureerd en zien er dus schilderachtig uit. We nemen plaats op één van de twee blauwe banken en genieten van het uitzicht op het klooster en (weer) Skala. Achteraf komen we erachter dat we ook met de scooter naar de windmolens hadden kunnen rijden.

Het is de laatste dag op Patmos: we gaan de stranden in het noorden van Patmos met een bezoek vereren. We moeten een selectie maken want het zijn er best wel veel. Agriolivadi is de eerste etappe op slechts een paar kilometer van het hotel. Het is een goed georganiseerd strand, aan de ligbedjes te zien ook redelijk populair. Het is zondag en de meeste tavernes hebben de barbecue al klaar staan gezien de zichtbare rookpluimen. We rijden door naar Kambos en zien als we het dorp binnenrijden veel mannen voor de tavernes heerlijk van een koffie genieten. Dat doen wij dus ook maar even dan. Ineens komt er een helikopter erg laag overvliegen, er blijkt hier een helikoperplatform te zijn. 

Daarna rijden we naar beneden en zien dat Kambos Beach een schitterend en wederom georganiseerd strand is. Je kunt hier watersporten en er is een “life-guard” aanwezig. Na Kambos slaan we een paar strandjes over en gaan op weg naar Panagia Geranou, een kapelletje boven op een berg. Na een erg steile klim komen we aan. Zo grappig, een paar honderd meter onder ons in zee is een zwemwedstrijd bezig. We zien wel 50 mensen in zee achter een boot aan zwemmen. Achter de laatste vaart gelukkig ook een boot. De kapel is gesloten, we konden ook nergens openingstijden vinden. Gelukkig worden we wel weer beloond met een werkelijk waanzinnig uitzicht over het eiland, de zee en de twee naburige piepkleine eilanden Agios Georgios en Kentronisi. Beide eilanden zijn zo klein dat ze waarschijnlijk niet zijn bewoond.

We rijden een dikke kilometer naar beneden en komen aan bij de “Holy Cave”. Zoals eerder gezegd: Johannes de Theoloog verbleef hier 18 maanden om hier “De Openbaring” te schrijven. Het gebied rondom de grot staat helemaal vol met dennenbomen. De heilige grot van de Apocalyps is een toeristische trekpleister en trekt uiteraard heel wat toeristen en pelgrims uit vele landen. 

Als we binnen zijn merken we dat je niet gelovig hoeft te zijn om de spiritualiteit van deze ruimte te voelen. De grot is één van de heiligste plaatsen in het christendom en sinds 1999 is de grot met het bijbehorende klooster aangewezen als werelderfgoed van de UNESCO. In de grot bevindt zich een kleine kapel, een klein museum en een winkeltje waar je een aandenken kunt kopen.

We scooteren terug en genieten daarna van het uitdagende zwembad van het hotel. Een beetje relaxen na zoveel gelopen te hebben mag wel: de stappenteller op mijn mobiel is bijna ontploft.

We rijden door naar het noord-oosten van het eiland en zien uit de hoogte veel kleine stranden die alleen per boot bereikbaar zijn. Na zo’n 7 kilometer en een stevige afdaling komen we aan bij Lambi Beach. Hier is de zee erg heftig, een geweldig gezicht. In het midden van het strand ligt een kleine pier. Hoge golven denderen richting de twee tavernes, gelukkig is er een taverne open. We bestellen een drankje en nemen plaats aan een tafel. De ruige golven komen bijna tot onze voeten. Dit strand heeft grote kleurrijke kiezelstenen, heel bijzonder. Er staan wat tamariskbomen die voor wat schaduw kunnen zorgen. Ook hier zien we amper mensen maar net als bij het strand van Agriolivadi staat de barbecue in de houding, dus de mensen zullen later in de middag hier wel arriveren.

We rijden terug naar Kambos om daarna rechts af te slaan op weg naar het strand van Lefkes. Halverwege krijgen we een beetje spijt, de weg is niet echt optimaal voor de scooter en best wel smal. Gelukkig komen we geen tegenliggers tegen. Als we aankomen worden we verwend door een baai met een zeer fraai strand. Het is muisstil. Je hoort alleen het geruis van de zee. De aanwezige taverne is uiteraard ook hier gesloten. Goed dat we een lading water hebben meegenomen.

Als ik de scooter wil gaan inleveren besluit ik nog even de hele boulevard af te rijden en aan het eind de heuvel op te rijden. Ik zie ineens nog een prachtig redelijk lang ongeorganiseerd strand met fijn zand, een taverne en wat kleine accommodaties: het is het strand van Meloi. Het blijkt een van de mooiste stranden van deze stranddag te zijn, een verborgen pareltje dus. De tamariskbomen zorgen wederom voor wat schaduw en het water blijkt erg ondiep te zijn, ideaal voor kinderen dus. 

De strandsessies zitten erop, ik lever de scooter in en bedank de “scooterboer” voor de uitstekende scooter. In de avond nemen we zoals eigenlijk elke avond plaats op het centrale plein van Skala.