Sifnos: sfeervol, schilderachtig en zonnig

Tekst: Frans Groenendaal

Sifnos is een bergachtig eiland, al zijn deze niet al te hoog en heeft een oppervlakte van 74 km². Het heeft een aantal diepe baaien met heerlijke stranden. Er is geen massatoerisme, wel een groot aantal kleine accommodaties. Na een uur komt de ferry aan in de haven van Kamares en de kleinschaligheid komt direct op me af.

"Sifnos: puur, kleinschalig en onontdekt."

Kamares ligt in een schilderachtige baai, de (uiteraard witte) huisjes liggen tegen de bergen aan en er stappen wat mensen in en uit. Geen massa’s. Langs de korte boulevard loop ik naar het einde van de baai waar mijn accommodatie zich bevindt. Ik word ontvangen door de vrolijke eigenaar Nikos. Het kleine complex met 12 kamers heeft een klein maar schitterend zwembad. Hier ga ik het wel uithouden, wat een rust!

Direct nadat ik een scooter heb geregeld ga ik nu het nog licht is Kamares verkennen. Kamares is de belangrijkste haven van Sifnos. Het heeft een kleine boulevard met leuke tavernes waar je aan het water kan zitten. Het hele rustige bijna altijd windstille strand, dat de beroemde blauwe vlag heeft, is deels georganiseerd en deels niet georganiseerd. Wat bomen zorgen op sommige plekken voor schaduw. Ik loop het water in en constateer dat het wel een tijdje duurt voordat je hier kunt zwemmen. Het water is heerlijk.

Kamares heeft een groot aantal kleine accommodaties en zelfs een camping. Voordat ik een taverne in de haven ga opzoeken voor in de avond wijst Nikos op een ouderwetse landkaart me even aan welke plaatsen ik absoluut moet gaan opzoeken. Gehoorzaam als ik ben beloof ik zijn advies op te volgen.

Als eerste bezoek ik het hoofdstadje van Sifnos Apollonia. Het is een bergachtige rit van ongeveer 7 km met onderweg prachtige vergezichten. Dit is best wel een druk stadje. Opvallend zijn de kerkjes met de beroemde blauwe koepels, ook één tegen een heuvel gelegen. Dit stadje is op drie heuvels gebouwd en bestaat eigenlijk uit drie aparte delen. Wie weet hebben die drie delen in het verleden wel een eigen naam gehad. Ik loop door de smalle straatjes en dan is het ineens heel erg rustig. Apollonia schijnt het hart van het uitgaansleven te zijn met vele clubs en bars. Helaas zal ik dat niet mee gaan maken. De scooterrit terug naar Kamares is daar net wat te ver voor.

“Hier moet je zeker naartoe gaan” zei Nikos uitdrukkelijk. “Het is mijn geboortedorp” zei hij met een trotse glimlach. Die trots begrijp ik goed als ik aankom. Met de scooter kun je niet het dorp in, ik parkeer hem aan de rand op een ruime parkeerplek en loop het dorp in.

Artemonas heeft mooie windmolens, neoklassieke herenhuizen met soms grote binnenplaatsen. Op weg naar het hoogste punt loop ik door de smalle straatjes. Nu heb je in veel Griekse dorpen smalle straatjes maar deze zijn echt smal. En dan probeert er ook nog soms een verdwaalde Griek er met een scooter doorheen te rijden. Aangekomen op het hoogste punt zie ik twee windmolens en in de verte mijn volgende bestemming: Kastro. Eerst neem ik een heerlijke Griekse koffie met een paar huisgemaakte koekjes op één van de vele met bloemen versierde binnenpleintjes. Wederom geniet ik van de ultieme rust. Dit moet je ook weer echt hebben meegemaakt.

Net als Folegandros heeft ook Sifnos een Kastro. Het is een korte rit naar dit erg oude dorpje dat aan zee op een grote rotsachtige heuvel ligt. Kastro is niet echt een Venetiaans kasteel maar bestaat uit huisjes in de vorm van een kasteel. Het is de oude hoofdstad van Sifnos en is sinds de middeleeuwen een soort fort met dikke buitenmuren met vijf ingangen ter bescherming tegen piraten. Ik loop door een korte tunnel naar binnen en kom in een wirwar van witte straatjes terecht. Sommige huisjes worden verhuurd, andere bewoond en in een aantal is een kleine taverne.

Als ik richting zee loop zie ik in de diepte een op rotsen liggende kleine kapel, staand tussen best wel hoge golven: het is een prachtig gezicht. Ik loop zwetend naar beneden, het is de kerk van de Zeven Martelaren. Helaas is de kerk gesloten. Het uitzicht vanaf de kerk richting Kastro is imposant.

Op weg naar Platis Gialos, een van de drukste stranden van Sifnos, kom ik na 10 minuten rijden bij Chrisopigi, een klooster op een indrukwekkende plek aan zee, gelegen op een schiereilandje. Het uitzicht is werkelijk betoverend. Dit klooster is gewijd aan de Heilige Maagd Maria. Ook hier is het weer erg rustig. Ik loop even via de trappen naar de zee.

Na deze korte stop rij ik door naar Platos Gialos. Dit dorp heeft een breed zandstrand, voor een groot deel georganiseerd, vele mogelijkheden voor watersport en uiteraard ook genoeg tavernes en bars. Een ideale plek voor wie zin heeft in een heerlijke stranddag. Er zijn genoeg kleinschalig accommodaties. Het dorp is gezellig met veel winkels en tavernes. In de verte zie ik een grote witte toren. 

Mijn laatste bestemming vandaag is Vathy. Ik rij het binnenland in en via een heuvelachtige maar goede weg kom ik na 20 minuten na een lange afdaling aan in Vathy. Vathy ligt helemaal beschut in een zo goed als afgesloten baai, je hebt hier dus niet zo veel last van de wind. Ik parkeer de scooter aan de rand van het dorp en loop langs een paar tavernes naar het strand.

Bijna in het midden van het strand staat het schattige witte kerkje van Taxiarchis dat het strand in twee delen verdeeld. Op het linker deel van het strand staan de tafels van de tavernes bijna in het water. Op het rechterdeel zijn er diverse mogelijkheden om te watersporten. In het kleine dorp Vathy zijn een aardig aantal kleinschalige accommodaties. Door het binnenland rij ik via Apollonia terug naar Kamares.

Na het ontbijt raak ik aan de praat met de altijd goedlachse Nikos. “Ben je al bij Panagia Poulati geweest?” vraagt hij. “Daar ga ik nu heen” antwoord ik. Met de tip van Nikos om uit te kijken bij de afdaling stap ik op de scooter voor mijn laatste rit op Sifnos.

Via Apollonia en Artemonas rij ik naar Panagia Poulati. En ja, Nikos heeft gelijk. De afdaling naar beneden is best wel link met allemaal losliggend grint. Voordat ik naar beneden rij geniet ik eerst even van het waanzinnige uitzicht op de Egeïsche Zee met daarnaast een wit kerkje met een grote blauwe koepel. Als ik met een snelheid van 5 kilometer per uur eindelijk beneden ben loop ik om het kerkje heen. Het is gewijd aan de Maagd Maria. Nikos heeft weer gelijk: dit is één van de mooiste bezienswaardigheden van het eiland. “Wat zal dit kerkje vaak zijn gefotografeerd” besef ik. 

De tweede stop vandaag is de kerk van Agios Symeon. Na een korte koffiepauze in Apollonia rij ik naar Agios Symeon, gelegen bovenop een berg en gelukkig goed aangegeven op de weg. Ik klim langzaam omhoog, na 10 minuten rijden met steile bochten, soms even stevig remmend voor wat overstekende geiten, kom ik boven aan. In alle rust geniet ik daarna van het uitzicht op Kamares en de eilanden Milos en Kimolos. Wederom een uitzicht om stil van te worden. Ik loop om de kerk heen die helaas gesloten is. Aan de zijkant ligt een grote plattegrond van steen van de Cycladen.  

Langzaam rij ik naar beneden en kom via het dorpje Troulaki aan in Cheronissos, helemaal op de noordpunt van het eiland. Het is mijn laatste stop op Sifnos. Ik parkeer mijn scooter boven en loop via een smalle trap naar beneden richting de baai. Dit intieme zandstrand met bomen die voor schaduw zorgen is amper georganiseerd en heeft een paar tavernes direct aan het strand met een klein aantal woonhuizen. Er zijn een aantal kleine accommodaties. Dit is een ideale plek voor wie een hele rustige vakantie wil met een rustig strand en wat tavernes. Na een overheerlijke feta saganaki met wat stokbrood rij ik terug naar Kamares. Na een opfrisuurtje in het heerlijke zwembad neem ik plaats bij een taverne aan het water en zie tijdens het eten de vissen in het water zwemmen……..

Ik neem afscheid van Nikos. Nikos biedt me aan mij naar de ferry te brengen. “Met de scooter of met de auto?” vraagt hij lachend. Aangezien ik een koffertje bij me heb kies ik veiligheidshalve maar voor de auto. Ik bedank Nikos voor al het lachen en zijn hospitality en stap op de ferry naar Piraeus. Het is dit keer een snelle: in 2,5 uur kom ik aan in Piraeus alwaar een taxi mij naar mijn hotel in Athene brengt.

Na een voorspoedige vlucht van Athene naar Amsterdam zit mijn reis erop. Het was wederom een fantastische ervaring!